Ophef in het Anne Frank Atheneum: in meerdere klassen wordt wiskunde dit schooljaar niet langer meegeteld om te bepalen of leerlingen slagen. De reden? Een schokkend hoog aantal onvoldoende scores – in sommige klassen buist tot 80% van de leerlingen. Een anonieme, diep teleurgestelde leerkracht wiskunde luidt de alarmbel en wijst met een duidelijke vinger richting de instroom van leerlingen uit het Brusselse. “Onze school zakt weg in de peilingen voor wiskunde. En ja, veel leerlingen zijn van vreemde afkomst, vaak afkomstig uit Brussel.”
De drastische beslissing van de klassenraad om wiskunde buiten beschouwing te laten bij de eindbeslissing, valt niet in goede aarde bij het onderwijzend personeel. “Wij zijn met vijf collega’s samengekomen en hebben onze frustraties in een brief aan de directie gegoten. Dit is niet meer houdbaar”, klinkt het aangeslagen.
“Waarom nog lesgeven?”
De betrokken leerkracht spreekt van een jarenlang gevecht tegen de bierkaai. Ondanks het geven van avondlijke bijlessen en intensieve begeleiding, blijft het merendeel van de leerlingen ondermaats presteren. “Slechts 20 à 25 procent haalt een voldoende. En dan krijg je te horen dat je vak toch niet meer meetelt? Waarom al die inspanning dan? Dit is een kaakslag.”
Sinds september werd er zelfs een begeleider voor wiskunde aangesteld, maar volgens de leerkracht heeft dat niets opgelost. Integendeel: “De begeleiding is hol en zonder resultaat. De echte oorzaken worden doodgezwegen.”
Brusselse instroom onder vuur
In het Atheneum in Denderleeuw zitten opvallend veel leerlingen die uit het Brusselse naar het Vlaamse onderwijs worden doorgeschoven. “Er is een merkbare taalkloof, motivatiekloof én cultuurkloof,” klinkt het bij het personeel. “We botsen op taalachterstand, gebrek aan basiskennis én ouderlijke betrokkenheid. Het niveau daalt, en niemand durft dat hardop te zeggen.”
Directie ontwijkt verantwoordelijkheid
Peter Van Hove, algemeen directeur van de scholengroep GO! Dender, reageert voorzichtig: “Ik kan niet ingaan op individuele personeelszaken of deliberatiebeslissingen. Wel kan ik zeggen dat bij uitzonderlijk veel onvoldoendes wordt gekeken naar zowel de leerkracht als de leerlingen.”
De directie bevestigt bovendien dat de klagende leerkracht nooit formeel contact met hen opnam. “Er is geen signaal van het personeelslid naar mijn kantoor gekomen.”
“Het systeem faalt”
Wat voor sommigen klinkt als een pragmatische aanpak, voelt voor de leerkrachten als capitulatie. “We stellen geen eisen meer, we geven gewoon op. En het zijn de leerlingen die daar uiteindelijk de dupe van zijn. Wiskunde stelt niets meer voor. Het diploma verliest zijn waarde.”
Het dossier zet een schijnwerper op een groeiende breuklijn in het Vlaamse onderwijs: hoe omgaan met een steeds diversere leerlingenpopulatie zonder het kwaliteitsniveau te laten kelderen?